من چه شادم امروز
شاعر نیستم ام پس از راهپیمائی روز قدس دلم خواست تا شعری بگویم:
من چه شادم امروز
و تمام بدنم احساس است
حرکات و سکناتم، چه تناسب دارند
کلماتم همه پر قافیه اند
هر کجا می نگرم
کوچه و شهر و خیابان، همه زیبا شده اند
من چه شادم امروز
و تنم آگاه است
که همه مردم شهر آگاهند
نبض مردم، همه هم آهنگ است
سبز در دیدۀ شان یک رنگ ست
من به این مردم و این رهگذران می بالم
و به این سبزی و این خرمی امروز، چسان مغرورم
وبسی شکر گزارم که هر آنچ
دست بردند و به پامان بستند
ما ز پا نفتادیم
راه سخت است ولی چون سبز است
و همه هشیارند
و همه همراهند
و همه راهبرند
پر امیدم این گاه
رهروان این راه
تا به سر منزل مقصود روند
حاصل رنج خود آن گاه برند
نظرات
سعيد :
بسيار مسرت بخش بود وقتي ديدم جمعيت بسيجيها و طرفداران ... حتي يك بيستم جمعيت طرفداران ايران سبز نبود و اين راهپيمايي مشت محكمي بود بر دهان ياوه گويان و.... و بيعتي دوباره با موسوي مظلوم و كروبي دلير و خاتمي بزرگوار و حمايتي علني و كم سابقه از حقوق اساسي و شرافت و آزادي تمام ملت ايران.
اميد كه اين نهال جوان به ثمر نشيند.
(چندي است كه نظرات بينندگان در سايت شما نمايش داده نميشود فكر ميكنم مشكل فني دارد.)
سعيد - September 22, 2009 7:49 AM