جمعۀ این هفته آیت الله هاشمی رفسنجانی پس از 8 هفته نماز جمعه را اقامه خواهد کرد. وجدان عمومی جنبش سبز، که حامیان آقایان میر حسین موسوی و مهدی کروبی هستند و به نتایج اعلام شدۀ انتخابات اعتراض داشته و دولت برآمده از آن را مشروع نمی دانند و در این راه دهها شهید داده اند و صدها نفر از آنها مجروح و هزاران نفر از آنها بازداشت و زندانی شده اند واکنون با ارعاب و اقسام تضییقات رسانه ای و اطلاع رسانی و نیزممانعت از اجتماعات مواجه هستند، آنان را بر آن داشته است از این فرصت برای انجام یک حرکت سیاسی استفاده نموده و با شرکت در نماز جمعه پیام اعتراضی خود را با حضور انبوه خود تکرار نمایند. اگرچه آقایان موسوی و کروبی وحتی آقای خاتمی که نگاه مردم به آنان است تا کنون در این زمینه اظهار نظر نکرده اند اما سکوتشان از نظر مردم به رضایت تعبیر شده و در انتظار اعلام نظر رسمی آنها نیستند و اساسآ به نظر من بهتر است نباشند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، پیشنهاد برگزاری نماز جمعه از جانب آیت الله طالقانی به امام خمینی(ره) داده شد و معظم له آقای طالقانی را به عنوان اولین امام جمعه در پایتخت منصوب نمودند. پس از رحلت آیت الله طالقانی، آیت الله منتظری به این سمت منصوب شدند و پس از مهاجرت ایشان به قم، آیت الله خامنه ای جایگزین ایشان شده اند و تا کنون این سمت را حفظ نموده اند. آقای هاشمی تقریباً از ابتدای دورۀ آقای خامنه ای به عنوان امام جمعۀ موقت، بطور متناوب نماز جمعه را اقامه نموده است. خطبه های نماز جمعۀ تهران همیشه مورد توجه و تأثیر گذار بوده اند و در این میان پس از خطبه های مرحوم آیت الله طالقانی، خطبه های آقای هاشمی سیاسی تر و اثرگذار تر بوده اند.
اساساً همانطور که همیشه بیان می شود آئین نماز جمعه، سیاسی و عبادی ست. بنابراین داشتن انگیزه سیاسی برای شرکت در نماز جمعه نه تنها نکوهیده نیست بلکه پسندیده نیز هست. این انگیزه سیاسی ناظر بر اعتلای اسلام و عزت مسلمین، دفاع از حقوق ملت و الزام و دعوت صاحبان قدرت و مردم به پایبندی به قانون واخلاق است که بارها مورد تأکید آقایان موسوی و کروبی، و حامیان و هواداران ایشان بوده است. بدیهی ست این انگیزه های متعالی سیاسی در کنار انگیزه اصیل عبادی نماز قرار گرفته و امتیاز نماز جمعه را بر نماز معمول ظهر در روز جمعه رقم می زند. اجتماع جمعۀ مسلمین اگر ناظر بر مهمترین مسائل مردم نباشد ارزش خود را از دست می دهد و چه مسأله ای امروز مهمتر از سرنوشت انتخاباتی ست که وجدان عمومی جامعه نتایج اعلام شدۀ آن را نپذیرفته و فوری تر از رفتار سرکوبگرانه ای ست که نسبت به معترضین مسالمت جو اعمال شده و آنان را در شرایط فوق امنیتی و ارعاب قرار داده است.
همان طور که در انتخابات اخیر، عده ای برای اولین بار توفیق شرکت در انتخابات را یافتند و علی رغم همۀ آنچه گفته شد و پیش آمد از همراهی با جنبش سبز ملت در این کار پشیمان نیستند ممکن است عده ای نیزباشند که برای اولین بار است در معرض شرکت در نماز جمعه قرار گرفته اند. خوب است آنها این را برای خود توفیق بدانند و از همراهی با ملت باز نمانند. شاید از برکات جنبش سبز، آشتی مردم با آئین سیاسی- عبادی جمعه باشد که متعلق به خود آنهاست. در قسمت بعد بیشتر به این موضوع خواهم پرداخت.